NAJCZĘSTSZE CHOROBY ENDOKRYNOLOGICZNE

Niedoczynność tarczycy jest najczęściej występującym zaburzeniem endokrynologicznym u psów. Schorzenie to polega na niedoborze hormonów syntetyzowanych przez tarczycę. Z objawów, które zgłasza opiekun zwierzęcia na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia dotyczące okrywy włosowej – sierść matowa, przerzedzona, \”szczenięca\” – utrata włosów okrywowych, wyłysienia w większości wypadków symetryczne, po bokach ciała, brzuchu, na grzbiecie, łuszczenie skóry, hiperpigmentacja, zaskórniki, poza tym właściciel obserwuje konsekwencje obniżonej przemiany materii – ociężałość psa, szybkie męczenie się, otyłość, wzmożoną potrzebę ciepła i spania, spowolnienie akcji serca, a także słabość mięśni, niezborność ruchową. Z innych objawów mogą występować różne zaburzenia dotyczące układu rozrodczego jak nieprawidłowe ruje u suk, zanik jąder u psów, niepłodność. Diagnostyka i leczenie opiera się na oznaczeniu poziomu hormonów tarczycy we krwi oraz suplementacji do końca życia hormonów tarczycy w postaci tabletek doustnych.

Choroba Cushinga jest to nadczynność kory nadnerczy w zakresie wytwarzania hormonów glikokortykosteroidowych, przede wszystkim kortyzolu. Schorzenie wraz z cukrzycą stanowi najczęstszą chorobę endokrynologiczną psów. Główne objawy jakie możemy zaobserwować u naszego pupila to: nadmierne pragnienie i duża ilość wydalanego moczu, nadmierne łaknienie, często występuje otyłość, obwisły brzuch, zaburzenia okrywy włosowej, matowa sierść, utrata włosów, symetryczne wyłysienia po bokach ciała, utrata masy mięśniowej, ścieńczenie skóry, czasem zwapnienie, nadmierna pigmentacja skóry, wzmożone ziajanie, brak rui, zanik jąder. Nadczynność kory nadnerczy najczęściej jest spowodowana rozrostem nadnerczy na tle nowotworowym, rozpoznanie stawia się w oparciu o badania hormonalne krwi oraz ewentualnie diagnostykę ultrasonograficzną. Zależnie od charakteru zmian, przyczyn ich powstania (przysadkowe, nadnerczowe) stosuje się głównie leczenie farmakologiczne, dużo rzadziej usunięcie chirurgiczne guza.

Choroba Addisona czyli niedoczynność kory nadnerczy (hipoadrenokortycyzm) jest niezbyt częstym schorzeniem rozpoznawanym u psów. Choroba ta, będąca skutkiem niedostatecznej produkcji i sekrecji mineralokortykoidów i/lub glikokortykoidów, występuje rzadko. Ponadto, brak objawów patognomicznych oraz różnorodny obraz kliniczny utrudniają rozpoznanie. Hipoadrenokortycyzm niediagnozowany lub niewłaściwie leczony zwykle kończy się śmiercią pacjenta, natomiast w przypadku trafnej diagnozy i odpowiedniej terapii można spodziewać się nawet znakomitych efektów postępowania lekarskiego. Choroba jest skutkiem zniszczenia kory nadnerczy (postać pierwszorzedowa, pierwotna, nadnerczowa) lub niedoboru hormonu adrenokortykotropowego (postać drugorzędowa, wtórna, przysadkowa). Objawy kliniczne choroby są zróżnicowane, mają zmienne nasilenie oraz mogą mieć charakter epizodyczny.

W naszej przychodni z powodzeniem diagnozujemy i leczymy zaburzenia endokrynologiczne u zwierząt.

Opracowała Dr n. wet. Justyna Buczkowska